Wypłata prowizji po ustaniu zatrudnienia

krzykos2002 · Dołączył: 04 Wrz 2010 Posty: 2

Witam,
Zwracam się z prośbą o poradę dotyczącą wypłaty prowizji po ustaniu zatrudnienia oraz w okresie wypowiedzenia (umowa na czas nieokreślony)
Mianowicie moja pensja składa się z podstawy oraz prowizji od pozyskanych umów i projektów, która płacona jest 2 etapowo:
- 50% po zawarciu umowy
- 50% po przyjęciu i zaakceptowaniu projektu przez klienta.
Zaznaczam, że realizacją usługi zajmuję się już inny dział.
Jeżeli nastąpi rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem 1 miesięcznym okresem wypowiedzenia, natomiast w tym okresie podpisałem umowy to czy pracodawca może nie wypłacić prowizji.
Jak będzie wyglądała sytuacja wypłaty prowizji, gdzie podpisze umowę z klientem, a projekt będzie realizowany w długim okresie czasu zaś ja nie będę już pracownikiem firmy.
Czy istnieje jakaś prawna regulacja lub wyroki SN?

- Oskar-

Google AdSense · Wysłany: 04/09/2010, 12:54 Temat postu: Google AdSense

magas77 · Wysłany: 05/09/2010, 11:08 Temat postu:

Witam

Termin wypłaty wynagrodzenia za pracę określa art. 85 Kodeksu Pracy. Wypłaty wynagrodzenia za pracę dokonuje się co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym z góry terminie. Jest ono wypłacane z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. Jeżeli ustalony dzień wypłaty wynagrodzenia za pracę jest dniem wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłaca się w dniu poprzedzającym. Pracodawca jest obowiązany wypłacać wynagrodzenie w miejscu, terminie i czasie określonych w regulaminie pracy lub w innych przepisach prawa pracy (art. 96 § 1 KP). Prawną podstawę dochodzenia roszczenia o zapłatę zaległego wynagrodzenia stanowi art. 85 § 1 i 2, art. 96 § 1 oraz 94 pkt 5 KP [zgodnie, z którym do podstawowych obowiązków pracodawcy należy terminowe i prawidłowe wypłacanie wynagrodzenia pracownikowi]. W związku z powyższym, jeżeli pracodawca nie spełnia swoich podstawowych obowiązków związanych ze stosunkiem pracy, pracownik ma prawo dochodzić swoich praw na drodze postępowania sądowego. Należy jednak pamiętać, że roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
„Pracodawca i pracownik powinni dążyć do polubownego załatwienia sporu ze stosunku pracy” - art. 243. KP.

W celu zabezpieczenia Pańskiej pozostałej części wypłaty, elementu prowizji po ewent. późniejszym zakupie produktu, pomiędzy stronami stosunku pracy tj. pracodawcą i pracownikiem, można spisać ugodę.

art. 917 KC
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Zgodnie z dyspozycją zawartą art. 917 kodeksu cywilnego strony [pracownik –pracodawca] czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Należy jednak pamiętać, aby w ugodzie pozasądowej określić dokładnie rozmiar świadczeń, sposób i termin ich wykonania. Na podstawie artykułu 3531 par. 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. ugoda pozasądowa nie może sprzeciwiać się ustawom i zasadom współżycia społecznego. Sąd Najwyższy w wyroku z 12 maja 2004 r. (I PK 603/03, OSNP 2005/3/34) stwierdził, że umowa rozwiązująca stosunek pracy w części obejmującej uzgodnienia stron dotyczące wzajemnych roszczeń - już istniejących lub przyszłych - jest ugodą w rozumieniu art. 917 k.c. Do oceny jej skuteczności w zakresie roszczeń niewynikających ze stosunku pracy nie ma zastosowania art. 18 k.p.

"Ocena sądu, czy treść ugody nie narusza słusznego interesu pracownika, dokonywana jest w płaszczyźnie obiektywnej - w konfrontacji z oceną zasadności roszczeń pracownika, a nie w płaszczyźnie subiektywnej - przez odwołanie się do domniemanej wiedzy pracownika o prawie pracy lub rozważenia, czy pracownik, zawierając ugodę, miał świadomość, że działa wbrew swoim interesom (wyrok SN z 22 listopada 2001 r., I PKN 680/00). Sąd Najwyższy również zauważył, że słuszny interes pracownika nie musi być utożsamiany z uzyskaniem należnego świadczenia w pełnej wysokości (postanowienie z 20 czerwca 2000 r.[ I PKN 313/0 ].

Ocena ważności ugody zawartej poza sądem powinna być dokonana na podstawie przesłanek przewidzianych w art. 917 - 918 k.c. [wyrok SN z 11 września 1990 r., II CR 420/90, LEX nr 9036]. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, by zawierały ją również strony stosunku pracy.

„…Zawarcie ugody powoduje bowiem skutek w postaci zakończenia postępowania. Z drugiej zaś strony ugoda ma charakter czynności prawnej - stanowi zgodne oświadczenie woli jej stron. Jak zawrzeć porozumienie Zawarcie ugody jest dopuszczalne zarówno w sprawach o zasądzenie określonego świadczenia (np. wynagrodzenia za pracę), jak i w sprawach o ustalenie [np. rodzaju łączącej strony umowy o pracę]. Treść ugody zawieranej przez sądem wpisywana jest do protokołu rozprawy. Ugodę podpisuje każda strona procesu. Możliwe jest zawarcie ugody co do części lub niektórych żądań zawartych w pozwie. Wówczas w tym zakresie sąd umorzy postępowanie, a co do pozostałych roszczeń toczyć się będzie w dalszym ciągu. Sąd, przed którym zawierana jest ugoda, powinien zadbać o należytą jej redakcję.” Gdy wadliwe oświadczenia Ugoda stanowi zgodne oświadczenie woli stron. Oświadczenie to może być jednak dotknięte wadami, o których mowa w art. 82-88 k.c. Wadami tymi mogą być:
1.złożenie oświadczenia w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, w szczególności z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego, chociażby nawet przemijającego, zaburzenia czynności psychicznych,
2.złożenie świadczenia drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru,
3.błąd co do treści czynności prawnej,
4.podstęp,
5.bezprawna groźba.
Ugoda dotknięta dwiema pierwszymi wadami jest nieważna z mocy prawa. W przypadku pozostałych wad strony mogą uchylić się od skutków prawnych wadliwie zawartej ugody. Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie. Uprawnienie do uchylenia się wygasa: w razie błędu - z upływem roku od jego wykrycia, a w razie groźby - z upływem roku od chwili, kiedy stan obawy ustał. Uchylenie się od skutków prawnych ugody zawartej pod wpływem błędu jest dopuszczalne jednak tylko wtedy, gdy błąd dotyczy stanu faktycznego, który według treści ugody obie strony uważały za niewątpliwy, a spór albo niepewność nie byłyby powstały, gdyby w chwili zawarcia ugody strony wiedziały o prawdziwym stanie rzeczy (art. 918 par. 1 k.c.).
ORZECZNICTWO
1.Ocena dopuszczalności ugody sądowej według kryterium słusznego interesu pracownika (art. 469 k.p.c.) powinna być dokonana przez porównanie treści ugody (ustalonej według kryteriów wskazanych w art. 65 k.c.) z przysługującymi pracownikowi roszczeniami wynikającymi z przytoczonych przez niego okoliczności faktycznych (postanowienie SN z 21 lipca 2000 r., I PKN 451/00, OSNP z 2002 r. nr 5, poz. 116)
2.Na tle przepisów kodeksu pracy nie jest dopuszczalna ugoda, która by zmieniała uprzednio złożone przez zakład pracy oświadczenie w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Taką ugodę, jako niedopuszczalną w stosunkach pracy, uznać należy za niezgodną z prawem (...). (wyrok SN z 22 lutego 1985 r., I PRN 6/85, OSNC z 1985 r. nr 12, poz. 199)
3.Dopuszczalne jest zawarcie ugody sądowej, na mocy której strony przekształcają rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia na rozwiązanie umowy o pracę w drodze porozumienia także bez zmiany daty rozwiązania umowy, jeżeli oświadczenie zakładu pracy o wcześniejszym rozwiązaniu tej umowy zostało skutecznie odwołane, a zawarcie ugody nie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego i słusznym interesem stron. (uchwała SN z 17 października 1986 r., III PZP 60/86, OSNC z 1987 r. nr 5-6, poz. 67) Podstawa prawna Art. 52, art. 243, art. 244 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.). Art. 1831, art. 184-186, art. 316 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.). Art. 82-88, art. 917, art. 918 par. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.)”

Za http://lex.pl/pomoc-prawna-wpis/41635/631

Sąd Najwyższy, stwierdził, że „wynagrodzenie za pracę jest to świadczenie konieczne o charakterze przysparzająco - majątkowym, które pracodawca jest obowiązany wypłacać okresowo pracownikowi w zamian za wykonaną przez niego pracę, która świadczona jest w oparciu o wiążący pracownika i pracodawcę stosunek pracy” uchwała z 30 kwietnia 1986r. (sygn. akt III PZP 42/86 OSNCP nr 8, poz. 106 z 1987r.)

Proszę czytać tutaj:
http://www.pip.gov.pl/html/pl/html/03030004.htm
i dalej tutaj: http://www.prawnie.pl/baza_wiedzy/orzecznictwo/2/135

pozdrawiam
_________________
Masz pytanie - napisz

magas

krzykos2002 · Dołączył: 04 Wrz 2010 Posty: 2

Dzięki magas77 za wyczerpującą odpowiedź:) Jeśli możesz istnieje szansa na streszczenie oraz precyzyjną odpowiedź do zadanych pytań ponieważ jestem laikiem.

magas77 · Wysłany: 06/09/2010, 11:00 Temat postu:

Witam

Krzykos 2002 napisał:

"Jak będzie wyglądała sytuacja wypłaty prowizji, gdzie podpisze umowę z klientem, a projekt będzie realizowany w długim okresie czasu zaś ja nie będę już pracownikiem firmy."

odpowiedź:

W celu zabezpieczenia Pańskiej pozostałej części wypłaty, elementu prowizji po ewent. późniejszym zakupie produktu, pomiędzy stronami stosunku pracy tj. pracodawcą i pracownikiem, można spisać ugodę.

pozdrawiam
_________________
Masz pytanie - napisz

magas